اگر بعد از آپدیت ویندوز ۱۱ ناگهان پوشه‌ای به نام Windows.old را در درایو C مشاهده کرده‌اید، حذف فوری آن فقط برای آزاد کردن چند گیگابایت فضای ذخیره‌سازی تصمیم مناسبی نیست. این پوشه معمولاً بخشی از فایل‌های نصب قبلی ویندوز را نگه می‌دارد و وجود آن می‌تواند برای بازگشت به نسخه قبلی سیستم‌عامل اهمیت داشته باشد. مایکروسافت می‌گوید گزینه بازگشت به نسخه قبلی در بیشتر موارد تا ۱۰ روز پس از ارتقا در دسترس است و حذف فایل‌های نصب قبلی این امکان را از بین می‌برد.

البته Windows.old در همه روش‌های نصب ویندوز ایجاد نمی‌شود. به عنوان مثال نصب کاملاً تازه از طریق رسانه نصب که در آن درایو قبلی فرمت شده باشد، چنین پوشه‌ای را به شکل معمول ایجاد نمی‌کند و قابلیت Reset this PC نیز لزوماً Windows.old نمی‌سازد.

ویندوز ۱۱ در ظاهر یک سیستم‌عامل کاملاً مدرن است، اما در بخش‌هایی از ساختار فایل و خط فرمان هنوز ردپای تصمیم‌هایی دیده می‌شود که دهه‌ها پیش و در دوران DOS شکل گرفته‌اند. نام‌هایی مثل CON و NUL، شروع شدن درایو سیستم از C: و حتی شکل عجیب بعضی مسیرها نتیجه همین سازگاری طولانی‌مدت با نرم‌افزارهای قدیمی است. ویندوز برای حفظ سازگاری با برنامه‌ها و اسکریپت‌های قدیمی بسیاری از این رفتارها را همچنان حفظ کرده است.

این موضوع فقط جنبه تاریخی ندارد. بعضی از این قوانین هنوز هنگام کار با فایل‌ها، Command Prompt و اسکریپت‌های ویندوز ۱۱ اهمیت دارند و دانستن آن‌ها می‌تواند علت برخی رفتارهای عجیب ویندوز را روشن کند.

اگر فضای درایو ویندوز ۱۱ رو به اتمام است، لازم نیست بلافاصله سراغ نرم‌افزارهای پاک‌سازی جانبی بروید. خود ویندوز چند ابزار داخلی برای پیدا کردن فایل‌های موقت، فایل‌های قدیمی و داده‌هایی که دیگر کاربردی ندارند در اختیار شما قرار می‌دهد. مهم‌ترین این ابزارها Storage Sense و Cleanup recommendations هستند و ابزار قدیمی Disk Cleanup هم همچنان در ویندوز قابل استفاده است.

نکته مهم این است که این ابزارها برای حذف فایل‌های شخصی طراحی نشده‌اند و می‌توان نحوه عملکردشان را تنظیم کرد. البته اگر اجازه پاک‌سازی خودکار سطل بازیافت یا پوشه Downloads را بدهید، فایل‌های موجود در این بخش‌ها ممکن است طبق زمان‌بندی تعیین‌شده حذف شوند. بنابراین بهتر است قبل از فعال کردن پاک‌سازی خودکار، گزینه‌های مربوط به فایل‌های شخصی را بررسی کنید.

اکسل فقط برای فرمول‌نویسی و جدول‌سازی نیست و بعضی از قابلیت‌های کاربردی آن در منوهای مختلف پنهان شده‌اند. ۲ ابزار Custom Lists و Camera می‌توانند برای مرتب‌سازی اطلاعات، ساخت داشبورد و بررسی سریع داده‌ها بسیار مفید باشند. در ادامه روش استفاده از هرکدام را به زبان ساده بررسی می‌کنیم.

ویندوز ۱۱ روی سخت‌افزارهای جدید می‌تواند سریع و روان باشد، اما تفاوت آن با تجربه‌ای که بسیاری از کاربران از ویندوز XP و ویندوز ۷ به یاد دارند فقط به قدرت سخت‌افزار مربوط نمی‌شود. تعداد سرویس‌های پس‌زمینه، برنامه‌های داخلی، قابلیت‌های جدید و برنامه‌هایی که هنگام ورود به ویندوز اجرا می‌شوند، همگی روی مصرف منابع سیستم اثر دارند.

در واقع برای بررسی سرعت ویندوز نباید فقط به نسخه سیستم‌عامل نگاه کرد. مقدار رم، نوع حافظه ذخیره‌سازی، پردازنده، برنامه‌های Startup و حتی تعداد پردازش‌های فعال می‌توانند تجربه کار با سیستم را تغییر دهند. مایکروسافت نیز کمبود فضای ذخیره‌سازی، برنامه‌های Startup زیاد، نرم‌افزارهای قدیمی و سخت‌افزار ضعیف را از عوامل رایج کند شدن ویندوز معرفی می‌کند.

این خطا معمولاً زمانی دیده می‌شود که مجموع طول مسیر فایل و پوشه‌های بالادستی از محدوده‌ای که برنامه یا رابط ویندوز پشتیبانی می‌کند بیشتر شود. در ویندوز محدودیت قدیمی MAX_PATH برابر ۲۶۰ کاراکتر بود و هنوز هم بعضی برنامه‌ها به همین محدودیت وابسته هستند. مایکروسافت از ویندوز ۱۰ نسخه 1607 پشتیبانی از مسیرهای طولانی‌تر را برای بخشی از APIهای Win32 اضافه کرد، اما فعال شدن این قابلیت به پشتیبانی خود برنامه هم وابسته است.

به همین دلیل ممکن است یک فایل با نام بسیار طولانی در یک برنامه بدون مشکل باز شود اما هنگام انتقال، تغییر نام یا استخراج آن با خطای Path Too Long یا Filename Is Too Long مواجه شوید. این موضوع در فایل‌های فشرده، پروژه‌های برنامه‌نویسی و پوشه‌هایی با چندین لایه زیرپوشه بیشتر دیده می‌شود.