قبلاً روتر خونه خودش تصمیم میگرفت هر دستگاهی به باند ۲.۴ گیگاهرتز وصل بشه یا ۵ گیگاهرتز، ولی بعد فهمیدم با این کار دارم کلی از سرعت و عملکرد شبکه رو الکی از دست میدم. وقتی خودم دست به کار شدم و بعضی از وسایل که به پهنای باند بالا یا به زبون دیگه شبکه سریع تر نیاز دارند رو به صورت دستی بردم روی باند ۵ گیگاهرتز، بالاخره مشکل گیر کردن و بافر کردن استریم و تماشای ویدیوی آنلاین و دانلودها حل شد و همه چیز سریع تر و بهتر شد.
نکته اینجاست که نباید باند ۵ گیگاهرتز یا باند ۲.۴ گیگاهرتز بیش از حد شلوغ بشه. یعنی نباید همه دستگاهها رو ببرید روی ۵ گیگاهرتز. برای اینکه بدونید کدوم وسایل رو بهتره با وای-فای ۵ گیگاهرتز به مودم یا روتر وصل کرد، با سادهگو همراه باشید.
تلویزیونهای هوشمند و دستگاههای استریم
استریم شما نباید با یه پریز هوشمند سر پهنای باند بجنگه
برای یه استریم 4K قرار نیست پهنای باند عجیبوغریبی لازم باشه، ولی تلویزیون هوشمند باید بتونه همین مقدار پهنای باند رو چند ساعت پشتسرهم و بدون دردسر داشته باشه.
حالا وقتی تلویزیون با پریزهای هوشمند، دوربینهای امنیتی، اسپیکرها و کلی دستگاه کممصرف دیگه روی باند شلوغ ۲.۴ گیگاهرتز شریک میشه، ممکنه بافرشدن ویدیو، دیر بازشدن برنامهها یا افت ناگهانی کیفیت تصویر رو ببینید. تلویزیون یا دستگاه استریم رو ببرید روی ۵ گیگاهرتز، هم سرعت بیشتری گیرش میاد و هم کانالهای بیشتری برای استفاده داره.
تلویزیون هوشمند و دستگاه استریم یه مزیت دیگه هم دارن: معمولاً همیشه یه جا هستن. بالاخره قرار نیست هر روز تلویزیون رو بغل کنید و ببرید اینور اونور خونه! این ثابتبودن خیلی خوبه، چون میتونید تلویزیون رو به ۵ گیگاهرتز وصل کنید، چند تا ویدیوی باکیفیت پخش کنید و سریع بفهمید سیگنال اون جایی که تلویزیون قرار گرفته خوب هست یا نه.
اگر هم خوب نبود، خب Ethernet یا همون کابل LAN گزینه بعدیه!
لپتاپ و کامپیوتر
تماس تصویری خیلی سریع معلوم میکنه اتصال چقدر ناپایداره
تماس تصویری به اندازه دانلود بازی یا استریم 4K پهنای باند نمیخوره، ولی در عوض با کوچکترین ناپایداری اتصال هم مشکل پیدا میکنه. اگر کارتون به تماسهای ویدیویی وابسته باشه، احتمالاً خودتون بهتر از هر کسی این موضوع رو میدونید.
یه افت سرعت چندثانیهای کافیه تا تصویرتون گیر کنه، صدای طرف مقابل خراب بشه یا وسط جلسه یه تأخیر مسخره به وجود بیاد. هیچکس هم اون لحظهای رو دوست نداره که حرف میزنه ولی هیچکس صداش رو نمیشنوه و کمکم همه دارن کلافه میشن.
باند ۵ گیگاهرتز معمولاً از ۲.۴ گیگاهرتز خلوتتره و همین میتونه کمک کنه لپتاپ موقع تماس تصویری یا اشتراکگذاری صفحه، اتصال روانتری داشته باشه.
این موضوع مخصوصاً وقتی خیلی خوب جواب میده که لپتاپ بیشتر روز نزدیک روتر باشه. تازه ممکنه موس، کیبورد یا هدست بلوتوث هم همون اطراف داشته باشید که دارن از فرکانس ۲.۴ گیگاهرتز استفاده میکنن. پس در این شرایط، رفتن روی ۵ گیگاهرتز حتی منطقیتره.
گوشی و تبلتی که باهاشون بازی ابری میکنید
قابلحملبودن یعنی کممصرفبودن نیست
اگر گوشی یا تبلتتون نهایتاً برای بالا و پایینکردن بیپایان شبکههای اجتماعی استفاده میشه، ۲.۴ گیگاهرتز کاملاً جواب میده. ولی اگر باهاش بازی ابری میکنید، ۵ گیگاهرتز خیلی انتخاب بهتریه.
سرویسهایی مثل Xbox Cloud Gaming و GeForce Now دائماً تصویر بازی رو روی دستگاه شما استریم میکنن و همزمان فرمانهایی که از کنترلر یا صفحه میفرستید رو برمیگردونن. بنابراین حتی یه بالا رفتن کوچیک در تأخیر میتونه باعث تارشدن تصویر، خرابشدن صدا و کند جوابدادن کنترلها بشه.
مشکل اینجاست که گوشی مثل تلویزیون یه گوشه ثابت نمیمونه و احتمالاً باهاش توی خونه اینور و اونور میرید. از اون طرف، برد ۵ گیگاهرتز هم از ۲.۴ گیگاهرتز کمتره. ممکنه روی مبل و نزدیک روتر همهچیز عالی باشه، ولی همین که برید یه جای دیگه، سیگنال ضعیف بشه.
پس بهتره هر دو باند رو نگه دارید، ولی هر وقت امکانش هست، کاری کنید گوشی یا تبلت به ۵ گیگاهرتز وصل بشه.
کنسولهای بازی و کنسولهای دستی
دانلود فقط نصف ماجراست
بازیهای امروزی دیگه واقعاً غول شدن. دانلود ۱۰۰ گیگابایتی الان چیز عجیبی نیست. پس اگر کنسول رو به ۵ گیگاهرتز وصل کنید، دانلود بازیها میتونه خیلی سریعتر بشه؛ البته به شرطی که اینترنت و روترتون هم از سرعت کافی برخوردار باشن.
یه مزیت دیگه هم داره: کنسول از باند شلوغ ۲.۴ گیگاهرتز دور میشه؛ همون باندی که کلی دستگاه خانه هوشمند و تجهیزات Wi-Fi قدیمی دائم دارن سر زمان ارسال داده با هم رقابت میکنن.
کامپیوتر و لپتاپ گیمینگ
یه آداپتور Wi-Fi جدید رو با ۲.۴ گیگاهرتز هدر ندید
ببینید، من همیشه میگم کامپیوتر دسکتاپ بهتره با Ethernet به شبکه وصل بشه، نه Wi-Fi. ولی میدونم توی بعضی خونهها اصلاً امکان کابلکشی وجود نداره. پس اگر کامپیوتر یا لپتاپتون مجبوره با Wi-Fi کار کنه، حداقل ببریدش روی ۵ گیگاهرتز.
باند ۲.۴ گیگاهرتز هم کانالهای محدودتری داره و هم معمولاً شلوغتره و میتونه وسط کارهایی که معمولاً با کامپیوتر انجام میدید، تبدیل به گلوگاه بشه.
وقتی به ۵ گیگاهرتز وصل میشید، آداپتورهای Wi-Fi 5 و Wi-Fi 6 و Wi-Fi 7 میتونن از سرعت بیشتر، کانالهای عریضتر و بخش خلوتتری از طیف بیسیم استفاده کنن.
خب، این خیلی بهتره، نه؟
هدستهای واقعیت مجازی بیسیم
اینجا دیگه ۲.۴ گیگاهرتز واقعاً کم میاره
واقعیت مجازی بیسیم روی کامپیوتر یکی از سنگینترین کارهاییه که میتونید روی شبکه خونگی بندازید. کامپیوتر باید یه تصویر ویدیویی باکیفیت رو با کمترین تأخیر ممکن بفرسته برای هدست و همزمان اطلاعات مربوط به حرکت هدست و کنترلرها رو هم دریافت کنه.
پهنای باند محدود و شلوغی زیاد ۲.۴ گیگاهرتز میتونه باعث خرابشدن کیفیت تصویر، تیکزدن، تأخیر در حرکت و حتی قطعشدن لحظهای اتصال بشه. توی واقعیت مجازی این مشکلات خیلی بیشتر از یه نمایشگر معمولی روی اعصاب میرن.
فقط حواستون باشه ۵ گیگاهرتز برد کمتری داره
بردن دستگاههای پرمصرف روی ۵ گیگاهرتز باعث میشه باند ۲.۴ گیگاهرتز برای دستگاههای خانه هوشمندی که از روتر دورتر هستن خلوتتر بشه. از اون طرف، دستگاههای استریم، گیمینگ، کاری و واقعیت مجازی هم فضای بیشتری برای نفسکشیدن پیدا میکنن.
یعنی در نهایت همه سود میکنن. پس دفعه بعدی که از کندی و گلوگاههای Wi-Fi کلافه شدید، فقط ۱۰ دقیقه وقت بذارید و دستگاههای مناسب رو ببرید روی ۵ گیگاهرتز. احتمالاً ارزشش رو داره.
عنوان پیشنهادی برای سئو
کلمات کلیدی پیشنهادی
