اگر تلویزیون اندرویدی یا دستگاهی مانند Chromecast with Google TV دارید و صفحه اصلی آن کند شده است، شاید لازم نباشد دستگاه جدیدی بخرید. یکی از راهکارهای کم‌هزینه، استفاده از لانچر سبک‌تر است؛ برنامه‌ای که صفحه اصلی تلویزیون، فهرست اپ‌ها و میان‌برها را مدیریت می‌کند.

تلویزیون هوشمند با اتصال به اینترنت امکاناتی مثل تماشای فیلم آنلاین، اجرای برنامه‌ها و بازی کردن را فراهم می‌کند؛ اما همین اتصال ممکن است نگرانی‌هایی درباره حریم خصوصی ایجاد کند. تلویزیون می‌تواند اطلاعاتی درباره محتوای تماشا‌شده و نحوه استفاده از برنامه‌ها جمع‌آوری کند. به همین دلیل، اگر از امکانات آنلاین تلویزیون استفاده نمی‌کنید یا می‌خواهید اطلاعات کمتری در اختیار سازنده قرار بگیرد، قطع کردن اینترنت تلویزیون هوشمند می‌تواند گزینه‌ای قابل بررسی باشد.

صفحه اصلی شلوغ تلویزیون‌های هوشمند می‌تواند پیدا کردن برنامه‌های موردنیاز را سخت کند؛ مخصوصاً وقتی ردیف‌های پیشنهادها و محتوای تبلیغاتی بخش زیادی از صفحه را اشغال می‌کنند. استفاده از یک لانچر سبک می‌تواند ظاهر صفحه اصلی را ساده‌تر کند و دسترسی به برنامه‌ها را سریع‌تر در اختیار شما بگذارد.

در HDMI 1.4 قابلیتی اضافه شد که قرار بود کابل HDMI را از یک رابط صرفاً تصویری و صوتی به مسیری برای انتقال شبکه هم تبدیل کند. این قابلیت با نام HDMI Ethernet Channel یا HEC شناخته می‌شد و روی کاغذ می‌توانست اینترنت را بدون کابل شبکه جداگانه بین دستگاه‌های سازگار جابه‌جا کند.

ایده جذاب بود: تلویزیون به شبکه وصل می‌شد و دستگاه‌هایی مانند کنسول بازی و پخش‌کننده بلوری یا گیرنده سینمای خانگی می‌توانستند از همان اتصال شبکه استفاده کنند. اما HEC برخلاف ARC هرگز به یک قابلیت رایج در محصولات خانگی تبدیل نشد. استاندارد HDMI همچنان این قابلیت را تعریف می‌کند اما استفاده از آن به پشتیبانی واقعی دستگاه‌ها و کابل سازگار وابسته است.

اگر تصویر تلویزیون هوشمند آن‌طور که باید واضح نیست یا صدای خروجی کیفیت مطلوبی ندارد، شاید قبل از فکر کردن به خرید تلویزیون جدید بهتر باشد اتصال HDMI و تنظیمات مربوط به آن را بررسی کنید. انتخاب کابل مناسب، استفاده از پورت درست و فعال کردن قابلیت‌هایی مانند HDR و eARC در بسیاری از سیستم‌ها می‌تواند تفاوت محسوسی ایجاد کند.

البته HDMI به‌تنهایی نمی‌تواند محدودیت سخت‌افزار تلویزیون یا دستگاه متصل را برطرف کند. برای رسیدن به بهترین نتیجه، تلویزیون، کنسول، پخش‌کننده، گیرنده صوتی و کابل باید همگی از قابلیت موردنظر پشتیبانی کنند.

اگر به تازگی یک تلویزیون ارزان قیمت خریده‌اید، احتمالاً هنگام اولین روشن کردن آن متوجه شده‌اید که کیفیت تصویر آن چندان رضایت‌بخش نیست. این موضوع لزوماً به معنای خراب بودن تلویزیون نیست. بسیاری از تلویزیون‌ها با تنظیماتی عرضه می‌شوند که بیشتر برای جلب توجه در فروشگاه مناسب هستند تا تماشای طبیعی فیلم و سریال در خانه.

تلویزیون‌های اقتصادی امروزی می‌توانند کیفیت قابل قبولی ارائه کنند، اما محدودیت‌هایی در پنل، پردازش تصویر، روشنایی، کنتراست و دقت رنگ دارند. با این حال، تنظیمات پیش فرض تلویزیون نیز می‌تواند تأثیر بسیار زیادی روی کیفیت تصویر داشته باشد.

در بسیاری از مدل‌ها، انتخاب حالت تصویر مناسب و خاموش کردن پردازش‌های اضافی می‌تواند تصویر را طبیعی‌تر کند. راهنمای به‌روز RTINGS نیز توصیه می‌کند برای رسیدن به تصویری نزدیک‌تر به محتوای اصلی، تنظیمات تصویر را به‌صورت دستی بررسی کنید و در صورت وجود، از حالت‌هایی مانند Movie یا Filmmaker Mode شروع کنید. با ساده‌گو همراه باشید تا با چند مورد از تنظیمات مهمی که کیفیت تصویر تلویزیون را متحول می‌کند، آشنا شویم.