آیا ایرپاد بلوتوثی قابل هک است؟ هکرها چطور به هدفون شما دسترسی پیدا می‌کنند؟

بیشتر مردم ایرپادهای بلوتوثی رو فقط یه وسیله جانبی می دونن؛ چیزی که میذارن توی گوششون و باهاش موسیقی یا پادکست گوش میدن و تماس تلفنی میگیرن و کارهایی از این قبیل. وقتی هم بحث امنیت این دستگاه ها پیش میاد، معمولا نگرانی اصلی اینه که نکنه یکی بتونه موسیقی در حال پخش رو شنود کنه یا موقعیت مکانی کاربر رو ردیابی کنه.

بله، متأسفانه خیلی از دستگاه ها قابل هک شدن هستن و ایرپادهای بلوتوثی هم از این قاعده مستثنا نیستن. در ادامه مشکل امنیتی ایرپاد و هندزفری بلوتوث رو دقیق تر توضیح میدیم.

هر کسی می تونه بدون اجازه به ایرپادتون وصل بشه

حفره های نرم افزاری راه رو برای هکرها باز میذارن

وقتی چند حفره امنیتی جدی توی یه دستگاه وجود داشته باشه، دیگه واقعاً نمیشه گفت اون دستگاه کاملاً امنه. یکی از این حفره ها WhisperPair نام داره و یکی دیگه به یه پروتکل دیباگ مربوط میشه که داخل تراشه های صوتی پرکاربرد قرار گرفته. این مشکلات واقعاً جدی هستن و بهتره افراد بیشتری ازشون خبر داشته باشن، چون می تونن به اندازه هک کردن یه گوشی خطرناک باشن. هکرها حتی برای انجام این کار به هوش مصنوعی هم نیاز ندارن؛ چون ابزار لازم عملاً بخشی از خود دستگاه های بلوتوثیه.

بخش مهمی از مشکل سخت افزاری به تراشه های شرکت Airoha Technology برمی گرده؛ شرکتی که زیرمجموعه MediaTek هست و تراشه هاش توی طیف گسترده ای از ایرپادهای محبوب استفاده میشن. حفره های امنیتی جدی مستقیماً داخل فریمور Airoha وجود داشتن.

ریشه مشکل به پروتکل RACE برمی گرده. RACE در واقع یه ابزار عیب یابی کارخانه ایه که سازنده ها معمولاً بعد از آماده شدن محصول برای فروش هم خاموشش نمی کنن. تازه، این پروتکل هیچ کنترل دسترسی یا احراز هویت درست و حسابی هم نداره. یعنی هر کسی که به اندازه کافی به دستگاه نزدیک باشه، می تونه از طریق Bluetooth Classic یا BLE به این پروتکل وصل بشه و براش دستور بفرسته.

حالا روی این مشکل سخت افزاری، یه حفره امنیتی دیگه به اسم WhisperPair هم توی سرویس Fast Pair گوگل وجود داره. Fast Pair برای این طراحی شده که اتصال دستگاه های بلوتوثی تا جای ممکن راحت باشه و با استفاده از سیگنال های BLE، امکان اتصال سریع و تقریباً یک ضرب رو فراهم کنه. قرار بوده دستگاه فقط وقتی درخواست اتصال جدید رو قبول کنه که خود کاربر عمداً اون رو وارد حالت Pairing کرده باشه؛ معمولاً هم با نگه داشتن یه دکمه فیزیکی.

اما این بررسی به منطق نرم افزاری وابسته است و هیچ سازوکار رمزنگاری واقعی برای اطمینان از این موضوع وجود نداره. در عمل یعنی یه مهاجم نزدیک می تونه وقتی شما فقط نشستید و دارید موسیقی گوش میدید، ایرپادتون رو به دستگاه خودش وصل کنه؛ بدون فیشینگ، بدون ابزار خاص و حتی بدون اینکه شما کاری انجام بدید.

وقتی مهاجم وارد دستگاه بشه، تقریباً همون دسترسی هایی رو داره که صاحب اصلی ایرپاد داره. می تونه کنترل پخش صدا رو به دست بگیره، پیام های صوتی پخش کنه و دستیارهای صوتی رو دستکاری کنه، به فهرست مخاطبان دسترسی داشته باشه یا حتی میکروفون های داخلی رو روشن کنه و به مکالمات اطراف گوش بده.

افراد می تونن از فاصله حدود ۱۵ متری به تماس هاتون گوش بدن

ایرپادتون هیچ هشداری بهتون نمی ده

اگه یه مهاجم حدود ۱۵ متر با شما فاصله داشته باشه، می تونه بدون اینکه اصلاً بفهمید چه اتفاقی افتاده، به ایرپاد بی سیم شما وصل بشه. این حمله از ضعف سیستم های اتصال سریع استفاده می کنه که توی خیلی از ایرپادها وجود دارن. در حالت عادی، ایرپاد باید فقط وقتی یه درخواست اتصال جدید رو قبول کنه که خود کاربر اون رو وارد حالت Pairing کرده باشه.

حداقل قرار بوده ماجرا اینطوری باشه. اما در عمل، بررسی هایی که باید این قانون رو اجرا کنن، توی تعداد قابل توجهی از ایرپادهای موجود در بازار یا درست کار نمی کنن یا اصلاً وجود ندارن. بنابراین مهاجم فقط به یه لپ تاپ یا حتی یه وسیله ارزون مثل Raspberry Pi نیاز داره. سیگنال های بلوتوث اطراف رو اسکن می کنه، هدفش رو پیدا می کنه و یه درخواست اتصال می فرسته.

ایرپاد هم که اصلاً بررسی نمی کنه آیا واقعاً باید با یه دستگاه جدید Pair بشه یا نه، درخواست رو قبول می کنه. کل این اتفاق فقط چند ثانیه طول می کشه و شما هم هیچ وقت متوجه نمی شید که مورد حمله قرار گرفتید. از اینجا به بعد اوضاع بدتر میشه.

کسی که ایرپاد توی گوششه هیچ اعلانی دریافت نمی کنه، هیچ صدایی نمی شنوه و حتی روی گوشی هم هیچ نشونه ای نمی بینه. مهاجم می تونه به هر مکالمه ای که اطراف قربانی در جریانه گوش بده. اگه قربانی در حال مکالمه تلفنی باشه، مهاجم حتی می تونه کنترل تماس رو هم به دست بگیره. می تونه فهرست مخاطبان رو باز کنه، مسیر صدا رو تغییر بده یا بی سر و صدا یه تماس رو به شماره ای که خودش کنترل می کنه منتقل کنه، در حالی که میکروفون همچنان روشنه و صدای قربانی رو دریافت می کنه.

یه مشکل طولانی مدت دیگه هم وجود داره که ممکنه هفته ها یا ماه ها قربانی رو دنبال کنه، بدون اینکه خودش متوجه چیزی بشه.

بیشتر سیستم عامل ها قابلیتی دارن که اگه یه ردیاب ناشناس مدام همراه شما حرکت کنه، بهتون هشدار میدن. مشکل اینجاست که وقتی این هشدار بالاخره نمایش داده میشه، منبع ردیابی رو خود ایرپاد قربانی معرفی می کنه. بیشتر مردم با دیدن چنین هشداری فکر می کنن یه باگ یا خطای نرم افزاریه، هشدار رو میبندن و به کارشون ادامه میدن. در همین مدت، مهاجم همچنان می تونه موقعیت قربانی رو زیر نظر داشته باشه و به میکروفون دسترسی پیدا کنه؛ تا وقتی که ایرپاد کاملاً به تنظیمات کارخانه برگردونده بشه.

حتی برندهای بزرگ هم با این مشکل روبه رو هستن و آپدیت گوشی کمکی نمی کنه

برای امن موندن باید ایرپادتون رو هم آپدیت کنید

این تصور که امنیت ضعیف فقط مشکل گجت های ارزون و بی نام و نشونه است، کاملاً اشتباهه. حتی اگه یه ایرپاد از Sony، JBL یا Beats داشته باشید، باز هم ممکنه قربانی بشید. بیشتر سازنده ها سخت افزار و نرم افزار بلوتوث محصولاتشون رو از صفر نمی سازن. در عوض، تراشه هاشون رو از تامین کننده های مشترکی مثل Airoha Technology می خرن و برای اینکه کارها سریع تر پیش بره، از بسته های نرم افزاری آماده استفاده می کنن.

این کار تا وقتی مشکلی نداره که یکی از همین قطعات مشترک یه حفره امنیتی داشته باشه. اگه چنین حفره ای وجود داشته باشه، مشکل دیگه فقط به یه برند محدود نمیشه و ممکنه همزمان تعداد زیادی از برندها رو درگیر کنه. از اونجایی که مشکل داخل فریمور خود دستگاهه و به گوشی شما مربوط نمیشه، خاموش کردن بلوتوث یا آپدیت کردن گوشی هیچ کمکی به رفعش نمی کنه.

تنها راه واقعی برای رفع این مشکل، نصب آپدیت فریمور مستقیماً روی خود ایرپاد یا هدفونه. برای برندهایی مثل Sony، JBL، Marshall و Jabra، اول باید اپ مخصوص سازنده رو نصب کنید. بعد ایرپادتون رو بهش وصل کنید، برید توی تنظیمات و ببینید آپدیت جدیدی برای دستگاه وجود داره یا نه. شاید این کار خیلی بدیهی به نظر برسه، ولی خیلی ها این اپ رو فقط همون روز اولی که هدفون رو می خرن نصب می کنن و بعد دیگه هیچ وقت سراغش نمی رن. در نتیجه، دستگاهشون ممکنه از همون موقع در معرض خطر باقی مونده باشه.

اگه مشخصاً از Beats Studio Buds استفاده می کنید، قضیه یه کم فرق داره، چون اپل آپدیت فریمور رو به صورت خودکار انجام میده. این مشکل در آپدیت فریمور Beats نسخه 1B211 برطرف شده و لازم نیست هیچ دکمه ای رو بزنید، چون آپدیت خودش در پس زمینه منتشر میشه.

برای اینکه مطمئن بشید آپدیت واقعاً نصب شده، ایرپادها رو داخل کیس بذارید، در کیس رو ببندید و اون رو نزدیک آیفون، آیپد یا مک متصل به ایرپاد نگه دارید. فقط مطمئن بشید هر دو طرف شارژ کافی داشته باشن.

برای اینکه ببینید آپدیت انجام شده یا نه، وارد تنظیمات بلوتوث گوشی بشید، روی آیکون اطلاعات کنار Beats Studio Buds بزنید و نسخه فریمور رو بررسی کنید. باید نسخه 1B211 رو ببینید. اگه نسخه قدیمی تری نمایش داده شد، فقط ایرپادها رو نزدیک دستگاه نگه دارید و کمی بیشتر صبر کنید.

ببینید ایرپادتون آسیب پذیر هست یا نه

قسمت نگران کننده ماجرا فقط خود حفره امنیتی نیست؛ مشکل اصلی اینه که برطرف کردنش کاملاً به سازنده ها و خود کاربرها بستگی داره. سازنده باید آپدیت فریمور رو منتشر کنه و کاربر هم باید واقعاً اون رو نصب کنه. اگه مدل ایرپادتون با آپدیت فریمور قابل ایمن سازی باشه، بررسی وجود آپدیت جدید حدود دو دقیقه بیشتر وقت نمی گیره.

این کار قرار نیست تمام مشکلات امنیتی بلوتوث رو برطرف کنه، ولی حداقل باعث میشه در برابر این حفره های شناخته شده امن تر باشید. پس اگه مدت زیادیه اپ مخصوص ایرپادتون رو باز نکردید، الان وقت خوبیه که یه سر بهش بزنید و ببینید آپدیت جدیدی برای دستگاهتون منتشر شده یا نه.

اما در نهایت اگه هندزفری بلوتوث یا ایرپادی داریم که مشکل امنیتی داره و آپدیتی هم برای رفع مشکل ارایه نشده، چه کنیم؟

تنها چاره اینه که از یه هندزفری سیمی معمولی استفاده کنیم و بلوتوث رو کلاً خاموش کنیم! در غیر این صورت باید همیشه مراقب باشیم.

ساده‌گو