سرقت یا گم‌شدن گوشی فقط به معنای از دست دادن یک وسیله گران‌قیمت نیست؛ بخش مهم‌تری از ماجرا، اطلاعاتی است که داخل گوشی ذخیره شده است. عکس‌ها، پیام‌ها، حساب‌های کاربری، رمزهای عبور، اطلاعات پرداخت و حتی کلیدهای عبور می‌توانند در صورت دسترسی فرد ناشناس به گوشی، در معرض خطر قرار بگیرند.

گوگل طی سال‌های اخیر مجموعه‌ای از قابلیت‌های امنیتی را برای مقابله با سرقت گوشی‌های اندرویدی توسعه داده است. قابلیت‌هایی مانند قفل هنگام تشخیص سرقت (Theft Detection Lock)، قفل دستگاه آفلاین (Offline Device Lock)، قفل از راه دور (Remote Lock) و فایند هاب (Find Hub) می‌توانند در شرایط مختلف از اطلاعات کاربر محافظت کنند. با این حال، یک ضعف مهم همچنان وجود دارد: اگر فردی رمز یا PIN صفحه‌قفل را بداند، بخشی از این لایه‌های امنیتی دیگر کارایی سابق را نخواهند داشت.

ویجت‌ها یکی از کاربردی‌ترین قابلیت‌های صفحه اصلی اندروید هستند؛ چون بدون نیاز به باز کردن برنامه‌ها، اطلاعات مهم را جلوی چشم شما قرار می‌دهند. یک ویجت خوب علاوه بر اینکه می‌تواند ظاهر صفحه اصلی گوشی را شخصی‌تر کند، باید واقعاً در استفاده روزمره مفید باشد و تعداد دفعات باز کردن برنامه‌ها را کاهش دهد.

البته هر ویجتی ارزش اشغال کردن فضای صفحه اصلی را ندارد. بهترین انتخاب‌ها معمولاً ابزارهایی هستند که اطلاعاتی را نمایش می‌دهند یا کنترل‌هایی را در اختیار شما می‌گذارند که مرتب به آن‌ها نیاز دارید؛ از برنامه روزانه و موسیقی گرفته تا کنترل وسایل خانه هوشمند و آمار فعالیت بدنی.

در ادامه چهار ویجت کاربردی اندروید را بررسی می‌کنیم که می‌توانند صفحه اصلی گوشی را به یک داشبورد کوچک و مفید تبدیل کنند.

روتر یکی از مهم‌ترین تجهیزات شبکه خانگی است، اما بسیاری از کاربران پس از راه‌اندازی اولیه دیگر سراغ تنظیمات آن نمی‌روند. این موضوع لزوماً مشکل‌ساز نیست، اما تنظیمات پیش‌فرض روتر همیشه بهترین انتخاب برای شرایط شما محسوب نمی‌شوند. بعضی قابلیت‌ها برای راحت‌تر کردن اتصال دستگاه‌ها یا دسترسی از راه دور فعال شده‌اند؛ در حالی که اگر به آن‌ها نیازی نداشته باشید، فعال ماندنشان می‌تواند سطح حمله شبکه را افزایش دهد.

به همین دلیل بهتر است هر چند وقت یک‌بار وارد پنل مدیریت روتر شوید و قابلیت‌هایی را که استفاده نمی‌کنید بررسی کنید. حتی نهادهایی مانند کمیسیون تجارت فدرال آمریکا نیز خاموش کردن قابلیت‌هایی مانند مدیریت از راه دور، WPS و UPnP را در روترهای خانگی توصیه کرده‌اند.

البته خاموش کردن هر گزینه‌ای بدون شناخت کاربرد آن همیشه تصمیم درستی نیست. ممکن است یک کنسول بازی، دوربین، سرور خانگی یا سرویس خاص به یکی از این قابلیت‌ها وابسته باشد. قاعده بهتر این است که هر قابلیت غیرضروری را غیرفعال کنید و فقط زمانی آن را فعال نگه دارید که دقیقاً بدانید چرا به آن نیاز دارید.

قابلیت‌های اتصال بین دستگاهی در ویندوز ۱۱ به کاربران اجازه می‌دهند گوشی هوشمند و کامپیوتر را به یکدیگر متصل کنند و امکاناتی مانند دسترسی به اعلان‌ها، پیام‌ها، فایل‌ها و برخی قابلیت‌های گوشی را از طریق کامپیوتر مدیریت کنند. Cross Device Experience Host یکی از مؤلفه‌هایی است که در این تجربه نقش دارد و در برخی سیستم‌ها هنگام فعال کردن قابلیت اتصال دستگاه‌های موبایل باید از طریق Microsoft Store دریافت و نصب شود.

با این حال، گاهی فرایند نصب Cross Device Experience Host متوقف می‌شود یا وضعیت نصب برای مدت طولانی روی حالت Pending باقی می‌ماند. خرابی کش Microsoft Store، اجرا نشدن سرویس‌های مرتبط با دستگاه‌های متصل و مشکلات موقتی ویندوز از جمله عواملی هستند که می‌توانند باعث بروز این مشکل شوند.

اگر Cross Device Experience Host روی ویندوز ۱۱ نصب نمی‌شود، راهکارهای زیر را به ترتیب امتحان کنید.

هر بار که یک فایل APK را از یک انجمن ناشناس دانلود و نصب می‌کنید یا برنامه‌ای را روی گوشی نصب می‌کنید که برای انجام کار ساده‌ای مجوزهای غیرضروری می‌خواهد، در واقع بخشی از امنیت گوشی را به آن برنامه واگذار می‌کنید. البته بررسی مجوزها و نصب برنامه از منابع معتبر همچنان اهمیت زیادی دارد، اما اندروید یک قابلیت داخلی دارد که می‌تواند یک لایه جداسازی بسیار مفید ایجاد کند؛ قابلیتی که از اندروید ۵ در دسترس بوده و بیشتر کاربران عادی تقریباً هیچ‌وقت با آن سر و کار ندارند.

این قابلیت Work Profile یا «پروفایل کاری» نام دارد. گوگل در ابتدا آن را برای سازمان‌ها طراحی کرد تا کارمندان بتوانند برنامه‌ها و اطلاعات کاری را از اطلاعات شخصی روی یک گوشی جدا کنند. اما ساختار این قابلیت برای استفاده شخصی هم کاربرد دارد، چون برنامه‌های قرارگرفته در این محیط به یک پروفایل جداگانه تعلق دارند.

اگر هنگام کار با گوشی اندرویدی متوجه یک نقطه کوچک سبز یا در برخی گوشی‌های جدیدتر یک نشانگر آبی در گوشه بالای صفحه شده‌اید، احتمالاً با یکی از قابلیت‌های مهم حریم خصوصی اندروید روبه‌رو هستید. این نشانگرها تصادفی ظاهر نمی‌شوند و برای اطلاع‌رسانی درباره دسترسی برنامه‌ها به اطلاعات و حسگرهای حساس گوشی طراحی شده‌اند.

نقطه سبز معمولاً زمانی ظاهر می‌شود که یک برنامه از دوربین یا میکروفون استفاده می‌کند. اندروید از نسخه ۱۲ به بعد چنین هشداری را در اختیار کاربران قرار داده است تا مشخص باشد چه زمانی یک برنامه به این سخت‌افزارهای حساس دسترسی دارد. در نسخه‌های جدیدتر اندروید، دسترسی به موقعیت مکانی نیز با سازوکارهای شفاف‌تری به کاربر اعلام می‌شود.