گوشی اندرویدی قابلیت‌های زیادی برای سریع‌تر انجام دادن کارهای روزمره دارد؛ اما بسیاری از کاربران برای روشن کردن هات‌اسپات، گرفتن اسکرین‌شات یا اجرای دوربین هنوز چندین منو را باز می‌کنند. با استفاده از میانبرها و ژست‌های حرکتی می‌توانید این کارها را سریع‌تر انجام دهید و کمتر سراغ تنظیمات بروید.

این قابلیت‌ها در گوشی‌های گوگل پیکسل و سامسونگ گلکسی و سایر دستگاه‌های اندرویدی یکسان نیستند. نام گزینه‌ها و مسیر تنظیمات نیز ممکن است با توجه به نسخه اندروید و رابط کاربری گوشی تفاوت داشته باشد.

اگر می‌خواهید از برقراری تماس‌های بین‌المللی با سیم‌کارت همراه اول جلوگیری کنید یا محدودیت تماس‌های خط خود را تغییر دهید، می‌توانید از کدهای دستوری یا برنامه همراه من استفاده کنید. این قابلیت برای مدیریت تماس‌های خروجی کاربرد دارد و می‌تواند احتمال تماس ناخواسته و تحمیل هزینه‌های اضافی را کاهش دهد.

نکته مهم این است که محدودیت مکالمه بین‌الملل با مسدودکردن همه تماس‌ها تفاوت دارد. پیش از فعال‌سازی، نوع محدودیت را بررسی کنید تا تماس‌های ضروری شما ناخواسته مسدود نشوند.

اگر بسته اینترنت سیم‌کارت آیفونتان زودتر از انتظار تمام می‌شود، ممکن است گوشی در زمان ضعیف بودن وای‌فای از اینترنت موبایل هم استفاده کند. در نسخه‌های قدیمی‌تر iOS این قابلیت Wi-Fi Assist نام دارد و در iOS 27 با نام Connectivity Assist در تنظیمات وای‌فای قرار گرفته است.

این ویژگی برای حفظ اتصال اینترنت طراحی شده است؛ اما اگر بسته اینترنت محدودی دارید، غیرفعال کردن آن و بررسی مصرف اینترنت برنامه‌ها می‌تواند به مدیریت بهتر حجم مصرفی کمک کند.

پیام‌گیر صوتی در گوشی‌های سامسونگ می‌تواند فراتر از ضبط پیام تماس‌های ازدست‌رفته عمل کند. قابلیت Direct voicemail در گوشی‌های گلکسی سازگار، امکان مشاهده متن پیام صوتی و استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی برای خلاصه‌سازی آن را فراهم می‌کند. این قابلیت می‌تواند برای افرادی که تماس‌های زیادی دریافت می‌کنند مفید باشد؛ به‌خصوص زمانی که فرصت گوش دادن به تمام پیام‌ها را ندارند.

البته Direct voicemail با پیام‌گیر اپراتور تفاوت دارد و برای استفاده از آن باید سازگاری گوشی و نسخه رابط کاربری را بررسی کنید. همچنین این قابلیت در همه شرایط جایگزین کامل سرویس پیام‌گیر اپراتور نیست.

این مقاله را بر اساس وضعیت فعلی SynthID Detector در اکتبر ۲۰۲۶ تنظیم کردم و نکته مهم این است که این ابزار صرفاً برای محصولات خود گوگل نیست و اکنون امکان بررسی برخی محتوای تولیدشده با ابزارهای شرکت‌های همکار را هم دارد.

اگر می‌خواهید بدانید یک عکس یا ویدیو یا فایل صوتی با هوش مصنوعی ساخته شده است یا نه، ابزار جدید Google SynthID Detector می‌تواند یکی از گزینه‌های کاربردی برای بررسی آن باشد. گوگل از ۷ اکتبر ۲۰۲۶ دسترسی به این ابزار را برای کاربران سراسر جهان فراهم کرده و نسخه فعلی آن به زبان انگلیسی در دسترس است.

SynthID Detector به جای آنکه فقط ظاهر یک تصویر یا صدای ضبط‌شده را بررسی کند، به دنبال نشانگر دیجیتالی نامرئی SynthID می‌گردد. این نشانگر هنگام تولید محتوای سازگار با این فناوری در فایل قرار می‌گیرد و برای چشم یا گوش انسان قابل تشخیص نیست.

اگر رمز جیمیل را فراموش کرده‌اید، در بیشتر موارد می‌توانید با استفاده از شماره تلفن، ایمیل بازیابی، دستگاهی که قبلاً با حساب وارد آن شده‌اید یا سایر روش‌های تأیید هویت دوباره به حساب دسترسی پیدا کنید. نکته مهم این است که گوگل روش بازیابی را بر اساس اطلاعاتی که قبلاً برای حساب ثبت شده و وضعیت ورود شما تعیین می‌کند؛ بنابراین ممکن است گزینه‌هایی که برای یک حساب نمایش داده می‌شوند با حساب دیگر متفاوت باشند.