اگر زیاد از ابزارهای هوش مصنوعی برای برنامهنویسی استفاده میکنید، احتمالاً با یک مشکل آشنا هستید: محدودیت توکنها زودتر از چیزی که انتظار دارید تمام میشود. در نگاه اول شاید راهحل منطقی این باشد که سراغ یک پلن گرانتر بروید، اما همیشه اینطور نیست.
گاهی مشکل از مقدار کاری که انجام میدهید نیست؛ بلکه از نحوه انتقال Context به مدل است. نگهداشتن یک گفتوگوی بسیار طولانی میتواند باعث شود اطلاعات زیادی همراه هر درخواست دوباره در اختیار مدل قرار بگیرد. در Codex میتوان بخشی از این اطلاعات و دستورالعملهای تکراری را به یک Skill تبدیل کرد و به جای حمل کردن تاریخچه یک گفتوگوی طولانی، همان دستورالعملهای موردنیاز را در پروژههای جدید دوباره به کار گرفت.
مستندات رسمی OpenAI نیز Skills را به عنوان گردشکارهای قابل استفاده مجدد معرفی میکند که میتوانند شامل دستورالعملها، مثالها، کد و منابع موردنیاز برای انجام یک کار مشخص باشند. Codex نیز از Skills برای اجرای کارهای تکراری و تخصصی با روندی ثابت استفاده میکند.
