ویندوز ۱۱ با افزایش سخت‌گیری در نیازمندی‌های سخت‌افزاری باعث شده بسیاری از لپ‌تاپ‌های قدیمی نتوانند نسخه جدید ویندوز را اجرا کنند. محدودیت‌هایی مانند TPM و Secure Boot در کنار نیاز بیشتر به حافظه باعث شده استفاده از یک توزیع لینوکس سبک برای بعضی از این سیستم‌ها گزینه عملی‌تری باشد.

در میان توزیع‌های لینوکس، Ubuntu امکانات و محیط گرافیکی کاملی دارد اما برای لپ‌تاپ‌های بسیار قدیمی همیشه انتخاب مناسبی نیست. در نسخه فعلی Ubuntu Desktop 26.04 LTS حداقل ۶ گیگابایت RAM برای تجربه راحت توصیه شده و خود Canonical برای سیستم‌های ضعیف‌تر استفاده از نسخه‌هایی مانند Xubuntu یا Lubuntu را پیشنهاد می‌کند.

راستش را بخوایم، کلمه «Bloat» یا همون نرم افزارها و امکانات اضافی، تعریف خیلی دقیقی نداره و کاملاً سلیقه ایه. هر کسی هم ممکنه برداشت متفاوتی ازش داشته باشه و راستش این اصطلاح هم احتمالاً بیشتر از حد لازم استفاده میشه. چیزی که برای شما شلوغ و سنگین به نظر میرسه، ممکنه برای یه نفر دیگه کاملاً عادی باشه. منابع سخت افزاری و نوع استفاده شما هم تأثیر زیادی روی این موضوع دارن.

با این حال، یه تصور اشتباه رایج اینه که همه توزیع های لینوکس به صورت پیش فرض مینیمال و سبک هستن و برای سیستم های ضعیف بهینه شدن. این موضوع گاهی درسته، ولی همیشه اینطور نیست. توزیع هایی که در ادامه می بینید، دقیقاً همین موضوع رو ثابت می کنن.

در ادامه این مطلب از سایت ساده‌گو، با ۵ مورد از توزیعات لینوکس آشنا میشیم که خیلی سبک و جمع و جور و ساده نیستن. شاید برای بعضیا این توزیعات جذاب و کاربردی باشن و برای کسانی که لینوکس سبک میخوان، جذاب نباشن.