تا حدود ۱۰ سال پیش، فلش مموری یا همان درایو USB یکی از رایج‌ترین ابزارهای حمل فایل بود. بسیاری از کاربران یک فلش کوچک را همیشه داخل جیب یا کیف خود نگه می‌داشتند تا در صورت نیاز فایل‌هایشان را بین کامپیوترهای مختلف جابه‌جا کنند. اما بازار حافظه‌های قابل‌حمل در سال‌های اخیر تغییر زیادی کرده است.

در سال ۲۰۲۶ هنوز فلش مموری‌ها کاملاً بی‌مصرف نشده‌اند و برای کارهایی مانند انتقال چند فایل کوچک یا ساخت درایو بوت همچنان کاربرد دارند. با این حال، اگر هدف خرید یک حافظه قابل‌حمل برای انتقال مداوم فایل‌های حجیم باشد، ترکیب یک SSD M.2 با قاب اکسترنال در بسیاری از موارد ارزش خرید بسیار بیشتری دارد.

ممکنه SSD سریع NVMe داشته باشید، ولی همه‌چیز روی کامپیوترتون کند لود بشه؛ دلیلش می‌تونه همین انتخاب اسلات PCIe باشه برای کسی که طی حدود ۱۰ سال چندین کامپیوتر اسمبل کرده، یه چیز کاملاً مشخصه: بیشتر کاربرها از تمام قدرت سخت‌افزارشون استفاده نمی‌کنن. البته منظورم اون ترفندهای تکراری مثل فراموش‌کردن فعال‌کردن XMP یا EXPO نیست. بعضی تنظیمات نه‌چندان معروف BIOS که خیلی‌ها بهشون دست نمی‌زنن، می‌تونن عملکرد کامپیوتر رو حتی تا چندین درصد کاهش بدن.

یکی از موارد جالب، SSD از نوع NVMe هست که با سرعت اعلام‌شده خودش کار نمی‌کنه. ممکنه یه SSD از نوع PCIe Gen 5 داشته باشید که سرعت خواندن و نوشتنش به حدود ۱۰٬۰۰۰ مگابایت بر ثانیه می‌رسه، ولی در عمل سرعتش روی چیزی حدود ۵٬۰۰۰ تا ۶٬۰۰۰ مگابایت بر ثانیه گیر کنه. علت چیه؟ اولین چیزی که ممکنه به ذهنتون برسه اینه که شاید SSD خراب باشه یا سازنده سرعتش رو الکی اعلام کرده باشه. ولی خیلی وقت‌ها مشکل از این چیزها نیست؛ مشکل اینه که SSD رو توی اسلات اشتباهی گذاشتید، چون همه اسلات‌های PCIe مثل هم نیستن. با ساده‌گو همراه باشید تا تفاوت سرعت اسلات‌های PCIe مادربورد رو دقیق‌تر بررسی کنیم.